عشق رازي است مقدس. براي کساني که عاشقند، عشق براي هميشه بيکلام ميماند؛
اما براي کساني که عشق نميورزند، عشق شوخي بيرحمانهاي بيش نيست
| تبليغات | X |
انتظار ...
انتظار ...
کلمه ای غریب است ...
کلمه ای که روزها یا شاید ماههاست که با آن خو گرفته ام ...
که چه سخت است انتظار ...
هر صبح، طلوعی دیگر است بر انتظار فرداهای من ... تنها در انتظار تو خواهم ماند ...
اینکه چرا نوشتم در برگ تنهاییم برای تو، نمی دانم ؟؟؟
شاید که روزی بخوانند بر تو، عشق مرا ... می دانم روزی خواهد آمد ...
روزی خواهد آمد که گریان نمی مانم ...
خندانم برای ورودت، ای عشق ...
وقتی به یادت می افتم ... به یاد خاطراتت ... اشعارت را مرور می کنم ...
یک بار نه ... بلکه صدها بار، وجودم را سراسر عشق فرا می گیرد ...
و اشک شوق بر گونه هایم روانه می شود ...
فقط می گویم " همیشه در قلب منی " ...
می دانم که باز خواهی گشت ... می دانم ...
به یاد لحظه های خوش انتظار و تنهایی ...
به یاد تو ...
تحمل كردن زيباست اگه قرار باشه روزي به تو برسم،انتظاراسان است اگه قرار باشه دوباره تو رو ببينم ،زندگي شيرين است اگه قرار باشه مزه دستان تو رو بچشم،مشكلات حل مي شود اگه قرار باشه يه روز به پاي تو بميرم،اشكها همه به لبخند تبديل مي شود اگه قرار باشه يك بار تو رو ببوسد ،لبخندها همه به اشك تبديل مي شوند فقط اگر ببينم خيال رفتن داري،زندگي ام مي سوزد اگه بفهمم از من دلگير شدي،اما بدون دوست دارم از پشت همه اين فاصله ها از پشت اين همه حرف دوستت دارم
عشق رازي است مقدس. براي کساني که عاشقند، عشق براي هميشه بيکلام ميماند؛
اما براي کساني که عشق نميورزند، عشق شوخي بيرحمانهاي بيش نيست
كنم هر شب دعايي كز دلم بيرون رود مهرت ولي آهسته زير لب گويم خدايا بي اثر باشد
،دوست داشتن زيباست نه براي لمس كردن،براي حس كردن آري دوست داشتن
زيباست،نه براي لمس كردن ،براي حس كردن
اون غرور همیشگی ت نمیذاره که بگی دلتنگمی
به همان شب بارانی که
باران چشمانم امون نداد که قسم بخورم
که حتی شاپرک ها هم نفهمند
همیشه برای دیدنت
لحظه شماری میکنم
پس بگو که دوستم داری
حتی یکبار
كاش مي شد هيچ کس تنها نبود
کاش مي شد ديدنت رويا نبود
گفته بودي با تو مي مانم ولي
رفتي و گفتي که اينجا جا نبود
ساليان سال تنها مانده ام
شايد اين رفتن سزاي من نبود
من دعا کردم براي بازگشت
دست هاي تو ولي بالا نبود
باز هم گفتي که فردا مي رسي
کاش روز ديدنت فردا نبود . . .
حال که رسواشده ام می روی
واله و شیدا شده ام می روی
حال که غیر از تو ندارم کسی
زین همه تنهاشده ام می روی
حال که چون پیکرسوزان شمع
شعله سراپا شده ام می روی
حال که همراه خراباتیان
همدم صبحها شده ام می روی
حال که درواده عشق وجنون
واقع عذرا شده ام می روی
حال که در بهر تماشای تو
غرق تمنا شده ام میروی
اون چقدر ساده ازم بريد ورفت
وانمود كرد كه من و نديد ورفت
همه گفتن اون ازت بي خبره
به خدا گريه هام وشنيد و رفت
رخصت بده که بشکنم غرورم و به پاي تو ...
فرصت بده که جون بدم به حرمت صداي تو ...
مهلت بده تو شهر تو دوباره دربدر بشم ...
از اشتعال بوسه هات يه تل خاکستر بشم ...
بزار که رنگ گونه هات منو به مسلخ بکشه ...
بختک سرد بي کسي از رو دريچه رد بشه ...
با رخصت نگاه تو البرز و از جا مي کنم ...
رو خواب شب خط مي کشم به قلب فردا مي زنم ...
نمي زارم دست نسيم به گرد عطرت برسه ...
براي از طرح رد شدن فکر نوازشت بسه ...
بودن تو غنيمته حتي براي يه نفس ...
نزار که بي تو کم بشم تو ازدحام اين قفس ...
فرصت بده کنار تو به خواب گل پا بزارم ...
جراحت هجرتت و پشت سرم جا بزارم ...
کمي کنار من بمون فرصتمون خيلي کمه ...
بدون همراهي تو شکستنم دم به دمه ...
